kwas ten wypłukuje wapienie pięciokrotnie szybciej niż kwas węglowy. Do chwili jej odsłonięcia jaskinia Lechuguilla pozbawiona była jakiegokolwiek dostępu ze świata zewnętrznego, w związku z czym zdecydowano się na jej dalszą całkowitą ochronę przy pomocy specjalnie w tym celu wybudowanych i zainstalowanych gazoszczelnych śluz w wejściu. W następstwie długotrwałej izolacji jaskini wykryto w niej niespotykane gdzie indziej bakterie i archeony odżywiające się znajdującymi się w skałach związkami siarki, żelaza i manganu. Badania sekwencji RNA znajdowanych tam mikroorganizmów wskazują, że są one najbliższe bakteriom z rodzajów Hyphomicrobium, Pedomicrobium, Leptospirillum, Stenotrophomonas oraz Pantoea. Natomiast wśród archeonów stwierdzono Crenarchaeota i Euryarchaeota. Od czasu pojawienia się w niej człowieka, i pomimo wszystkich podjętych zabezpieczeń i ograniczeń odkryto w niej niedawno już także zawleczone tu z zewnątrz ludzkie bakterie pałeczki okrężnicy.
Długość poznanych do roku 2013 odcinków tej jaskini wynosiła około 222 km i z roku na rok jej eksploracja odkrywa nowe.