Reforma Osborne'a Pod koniec XIX w. system auburnski był coraz bardziej krytykowany i zaczęto go stopniowo reformować w poszczególnych zakładach karnych. Próbę bardziej systematycznej reformy podjęto w 1913, powierzając ją Thomasowi Mott Osbornowi. Osborne zamieszkał w więzieniu na tydzień, chcąc dokładnie poznać warunki odbywania kary. Choć w większości więzień amerykańskich porzucono już system milczenia, to w Auburn był on nadal praktykowany.
Osborne był zdania, że więźniom należy pozostawić zdecydowanie większą swobodę i ustanowić w zakładzie karnym ich samorząd, który rozbudzi w nich inicjatywę i poczucie odpowiedzialności. Uważał, że w Auburn nie uda się tego przeprowadzić i postulował zamknięcie zakładu. Nie wyrażono na to zgody, zaczęto jednak wdrażać jego propozycję w Auburn. Zniesiono system milczenia i ścisłej dyscypliny. Zorganizowano więźniów w rodzaj samorządu (Mutual Welfare Inmate League) i zachęcano ich do różnych form aktywności kulturalnej (sport, muzyka). Te próby nie skończyły się sukcesem. Osborne odszedł z więzienia i jego reformy były stopniowo wycofywane. Krytykowano je za nadmierną swobodę, jaką dają więźniom i brak kontroli nad nimi. Z powodu ciężkich warunków odbywania kary w więzieniu wybuchły zamieszki (w 1921 i w 1929).