Po dojściu nazistów do władzy jego sytuacja stała się trudna. Ze względu na pochodzenie, tak jak inni Żydzi, był dyskryminowany, a jego działalność została mocno ograniczona. Od tej pory realizował prawie wyłącznie projekty na zlecenie gminy żydowskiej lub fundacji żydowskich. Hadda został wywieziony, a następnie zamordowany w czasie pierwszej akcji deportacji wrocławskich Żydów, która miała miejsce pod koniec listopada 1941, a na miejsce docelowe wybrano Kowno. Został aresztowany w swoim mieszkaniu o 6 rano 21 listopada. Transport liczący łącznie 935 osób wyruszył z Wrocławia 25 listopada (wśród deportowanych razem z Haddą byli także Walter Tausk i Willy Cohn), do Kowna dotarł 29 listopada. Jeszcze tego samego dnia wszyscy zostali zamordowani w forcie XI miejscowej twierdzy. Na cmentarzu żydowskim przy ulicy Lotniczej na grobowcu rodziny Hadda znajduje się tablica poświęcona jego pamięci.
Działalność Do jego najważniejszych realizacji należą: