Są one położone wzdłuż linii kolejowej.
W 1927 roku obwodnicę uzupełniono o łącznicę długości 6 km łączącą Muchobór z Muchoborem Wielkim (obecnie linia kolejowa nr 751 i inne). Linię rozbudowano także o kolejne, bezkolizyjne łącznice obwodnicy z linią kolejową w kierunku Legnicy. Zwiększono także liczbę torów na odcinku Brochów – Stadion (przy ul. Oporowskiej). Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w 1945 roku tory 3 i 4 rozebrano. Dopiero w latach 80. XX wieku rozpoczęto ich odbudowę, lecz w latach 90. XX wieku prace te przerwano.
Powstanie Towarowej Obwodnicy Wrocławia umożliwiło w latach 1900–1905 przebudowę linii prowadzącej przez centrum miasta do dworca Wrocław Główny, polegającą na wybudowaniu estakady kolejowej i wiaduktów, dzięki czemu zlikwidowano jednopoziomowe skrzyżowania linii kolejowej z ulicami. Całość prac, zarówno obwodnicy kolejowej jak i estakady, realizowana była w ramach kompleksowego programu porządkowania wrocławskiego węzła kolejowego i likwidacji torów biegnących w ulicach oraz kolizyjnych skrzyżowań jednopoziomowych.
Ruch pociągów Linia jest wykorzystywana wyłącznie w transporcie towarowym.
Przypisy Encyklopedia Wrocławia, Obwodnica kolejowa Wrocławia, s. 601 Encyklopedia Wrocławia, Mosty, s. 559–560 Encyklopedia Wrocławia, Estakada kolejowa, s. 184
Bibliografia
349 Kategoria:Transport kolejowy we Wrocławiu Kategoria:Borek (Wrocław) Kategoria:Gajowice Kategoria:Krzyki-Partynice