Pełnił tę funkcję przez dwa lata, po czym 5 maja 1938 z uwagi na stan zdrowia ustąpił ze stanowiska. W 1939 został kierownikiem Katedry Technologii Przemysłu Rolniczego i Mikrobiologii Technicznej Politechniki Lwowskiej, zajmował się m.in. zagadnieniami technologii fermentacji, biotechnologii, genetyki mikroorganizmów, szczególnie drożdży. Był prekursorem biotechnologii. Podczas sowieckiej okupacji Lwowa (1939–1941) był wykładowcą na Politechnice Lwowskiej (prowadził Zakład Technologii Fermentacji i Biotechnologii), w czasie okupacji niemieckiej Lwowa (1941–1944) wykładał na kursach zawodowych () prowadzonych na Politechnice Lwowskiej. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we LwowieCzasopismo Techniczne. R. 54, 10 sierpnia 1936, Nr 15 s. 266..
Po II wojnie światowej został zmuszony do wyjazdu ze Lwowa. Osiadł początkowo w Krakowie, gdzie organizował Politechnikę, następnie w Gliwicach. Był dziekanem Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej i kierownikiem Katedry Technologii Chemicznej Przemysłu Rolnego. Stworzył Wydział Inżynierii Sanitarnej.