Po jakimś czasie przeniósł się do Suxi w dzisiejszej prowincji Hunan.
Był uważany za bardzo dobrego nauczyciela chanu i uczniowie przychodzili do niego z całych Chin.
Zmarł drugiego dnia 12 miesiąca 898 r.
Mistrz miał 10 spadkobierców Dharmy.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 33/6. Dajian Huineng (638–713) 34/7. Qingyuan Xingsi (660–740) 35/8. Shitou Xiqian (700–790) 36/9. Yaoshan Weiyan (751–834) 37/10. Chuanzi Decheng (Huating Dejian)(bd) 38/11. Jiashan Shanhui (805–881) 39/12. Luopu Yuan’an (834–898) 40/13. Qianfeng Chuanchu (bd)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 834 Kategoria:Zmarli w 898