Paul Fridolin Kehr (ur. 28 grudnia 1860 w Waltershausen, zm. 9 listopada 1944 w Wässerndorf koło Würzburga) – niemiecki historyk i dyplomatyk.
Życiorys Paul Fridolin był czwartym dzieckiem Karla Kehra, ówczesnego rektora szkoły zawodowej w Waltershausen. Ukończył gimnazjum w Halberstadt, gdzie w 1879 zdał maturę. Już wówczas okazywał zainteresowanie średniowieczną dyplomatyką, co dostrzegł dyrektor tego gimnazjum Gustav Schmidt. Dzięki jego pomocy Kehr w 1889 opublikował papieskie przywileje dla Saksonii z lat 1353–1378. W trakcie praktyk w wiedeńskim Institut für Österreichische Geschichtsforschung (1884/85) po raz pierwszy odwiedził Rzym, gdzie miał okazję zapoznać się z tamtejszymi bibliotekami i archiwami. W 1888 współpracował z Teodorem von Sickel przy edycji dokumentów cesarza Ottona III. W 1889 został privatdozentem, a następnie profesorem na uniwersytecie w Marburgu (1893). W 1896 objął profesurę na uniwersytecie w Getyndze. W latach 1903–1936 sprawował funkcję dyrektora Królewskiego Pruskiego Instytutu Historycznego w Rzymie (obecnie Deutsche Historische Institut in Rom). Był także dyrektorem Kaiser-Wilhelm-Institut für deutsche Geschichte (do 1941) oraz przewodniczącym centralnej dyrekcji instytutu Monumenta Germaniae Historica.