Rozwój organizacji kościelnej (lata 1846–1903) Od ok. 1850 Kościół Katolicki zaczął wywierać coraz większy wpływ na życie Ameryki. Nastąpił ogromny rozwój terytorialny administracji kościelnej. Za czasów pontyfikatu Piusa IX (1846–1878) powstało 37 nowych diecezji, 10 zostało podniesionych do rangi metropolii. Miało na to wpływ przystąpienie do unii 10 nowych stanów, ale przede wszystkim migracje ludności Europy. W wyniku klęski nieurodzaju w Irlandii ok. 1850 roku, rozpoczęły się masowe migracje Irlandczyków. W okresie drugiej połowy XIX w. w poszukiwaniu lepszych warunków bytowania za ocean zaczęli się też przeprawiać Polacy, Włosi, Węgrzy, Francuzi i Niemcy (w większości były to narody katolickie). Wolność religijna w USA sprawiła, że Kościół mógł się rozwijać bez przeszkód, choć jak widać był to prawdziwy Kościół imigrantów. Za Leona XIII (1878–1903) powstało dalszych 27 diecezji i 3 archidiecezje. Pierwsze miejsce wśród katolików imigrantów zajmowali Irlandczycy (według szacunków z ok. 1850 było ich na terenie USA 960 tys.). Tylko w latach 1820–1870 przybyło ich 1,6 mln. Zaczęli oni wypierać zdominowaną przez Francuzów hierarchię amerykańską, po 1860 stanowili już większość w episkopacie USA. Na przełomie wieków migracje z Europy nie osłabły, a wręcz wzrosły. Nadal przybywali Polacy, Włosi, Irlandczycy i inni.