Wierzył, że przez dobrą organizację wspólnego życia można zlikwidować sprzeczność między naturą ludzką a przymusem, wynikającym z życia w zbiorowości i wyzwolić to, co najlepsze w człowieku. Ta wspólnota między ludźmi, brak zła w ich wzajemnych stosunkach miały oddziaływać również na przyrodę, która w efekcie by się stała przyjazna człowiekowi, drapieżne zwierzęta zmieniłyby swą naturę.
Fourier był zdecydowanym przeciwnikiem instytucji małżeństwa; popierał ideę wolnej miłości jako jego zdaniem bardziej zgodnej z naturą. W napisanej w latach 1816–1818 pracy pt. „Nowy świat miłości” () przedstawił on tezę, że rewolucja społeczna nie jest możliwa bez jednoczesnej rewolucji seksualnej, której celem jest wolna miłość. Książkę tę wydano dopiero w 1967 r., ale sama idea wyprzedziła o cały wiek freudomarksizm. Legendarny, nieukończony rękopis został we Francji entuzjastycznie przyjęty na fali rewolucji obyczajowej i wydarzeń 1968 roku, opisuje bowiem porządek społeczny, którego integralną częścią jest swobodnie definiowane życie seksualne. Fourier uważa miłość za jedną z najsilniejszych pasji tworzących relacje społeczne, o zasadniczej roli politycznej.
Wpływ Myśl Fouriera oddziaływała na francuską politykę w czasie rewolucji 1848 roku i Komuny Paryskiej. Jej zwolennikiem i popularyzatorem był m.in.