U samców czasem tylna goleń jest rozdęta i zaopatrzona w rowek z pędzelkiem.
Odwłok porośnięty jest przylegającymi łuskami, rzadziej występują odstające włoski. Samce i w pełni uskrzydlone samice mają w nasadowej części odwłoka parzyste narządy bębenkowe o unikalnej budowie. Umieszczone są w głębokich jamkach () otwartych brzuszno-bocznie, na większej długości obwiedzionych ramką perytympanalną lub stykających się z błoną tułowiowo-odwłokową. Skoloparium dysponuje czterema komórkami zmysłowymi rozpiętymi między błoną bębenkową a zesklerotyzowanym, znanym tylko u miernikowców ramieniem nazywanym ansą. U wszystkich podrodzin z wyjątkiem obecny jest jeszcze dodatkowy narząd tympanalny na postnotum zatułowia w postaci rozdętej i błoniastej jamki środkowej (). Samice krótkoskrzydłe i bezskrzydłe mają uwstecznione narządy tympanalne. Trzeci sternit odwłokowy zaopatrzony bywa w dwie łatki szczecinek, nierzadko połączonych w jeden szereg. Budowa genitaliów jest różnorodna i nie wykazuje cech różnicujących z innymi rodzinami. U samca edeagus łączy się maniką z łożyskiem i często ma ciernie w wezyce.