Eurotrochilus – rodzaj kolibrów żyjących we wczesnym oligocenie na terenach Europy. Ich szczątki odkryto w Niemczech, Polsce i Francji. Podobnie jak współczesne kolibry potrafiły zawisać w powietrzu i żywiły się nektarem.
Historia odkryć Został nazwany przez niemieckiego paleontologa Geralda Mayra, który w 2004 roku opisał gatunek typowy rodzaju – Eurotrochilus inexpectatus. Mayr do tego gatunku przypisał dwa okazy – holotyp SMNS 80739/4 oraz niekompletny szkielet oznaczony numerem katalogowym SMNS 80739/3a+b. Są to pierwsze skamieniałości kolibra opisane z terenów Europy. Obie pochodzą z osadów datowanych na rupel, około 32 mln lat, z okolic Wiesloch w Badenii-Wirtembergii. Nazwa rodzajowa Eurotrochilus pochodzi od Europy oraz rodzaju Trochilus, będącego rodzajem typowym rodziny kolibrów (Trochilidae), zaś gatunkowa inexpectatus, oznaczająca po łacinie „nieoczekiwany”, odnosi się do niespodziewanej obecności kolibrów przypominających współczesne na terenie Europy. W 2007 roku Mayr opisał kolejne okazy Eurotrochilus inexpectatus odnalezione w tej samej lokalizacji – w tym nieznany wcześniej fragment holotypu. Również w 2007 roku opisano niemal kompletny szkielet wczesnego kolibra z zachowanymi odciskami piór (NT-LBR-040), pochodzący z południowo-wschodniej Francji.