Etiopatogeneza Nie określono dokładnie mechanizmu patofizjologicznego zespołu przeżuwania. W badaniach obserwowano zaburzenia czynności dolnego zwieracza przełyku oraz zwiększenie wrażliwości żołądka na bodźce. W badaniu pH-metrycznym stwierdzano obniżenie pH podobne jak w chorobie refluksowej, jednak nieprawidłowość ta była obserwowana tylko w pierwszej godzinie po posiłku. Zespół przeżuwania wiązano również z bulimią, choć w bulimii nie obserwuje się raczej ponownego połykania kęsów pokarmowych, a chorzy ponadto mogą prowokować wymioty (cecha niecharakterystyczna dla zespołu przeżuwania).
Objawy Typowe objawy zespołu przeżuwania: regurgitacje – bierne, powtarzalne cofanie się treści pokarmowej w ciągu kilku minut od początku posiłku, cofająca się z żołądka treść zawiera częściowo pokarmy, których smak chory rozpoznaje i sprawia on mu przyjemność, regurgitacje pojawiają się bez prowokowania wymiotów, może poprzedzać je odbijanie albo zamierzony skurcz mięśni prostych brzucha, w okresie poprzedzającym regurgitację nie występują odruchy wymiotne i zazwyczaj nie pojawiają się nudności, decyzja co do postępowania z cofniętym do jamy ustnej kęsem pokarmowym u osoby dorosłej jest świadoma, zależy ona od sytuacji, w jakiej znajduje się chory (decyzja: ponowne połknięcie czy wyplucie), epizody trwają najczęściej od 1 do 2