Rybitwa białowąsa (Chlidonias hybrida) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae).
Podgatunki i występowanie Obecnie zwykle wyróżnia się 3 podgatunki, które zamieszkują: Chlidonias hybrida hybrida (Pallas, 1811) – pas od południowo-zachodniej Europy poprzez Europę Środkową, zachodnią Rosję, Bliski Wschód po Azję Środkową, północne Indie; ponadto od Bajkału po Rosyjski Daleki Wschód, północno-wschodnie i wschodnie Chiny. Zimuje głównie w Afryce podwzrotnikowej, nad Morzem Śródziemnym, na Bliskim Wschodzie, w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej aż po Wielkie Wyspy Sundajskie, Celebes i Filipiny. Są lata, kiedy obserwuje się jej przeloty i lęgi na zachodzie i północy Europy. Obejmuje czasem wyróżniane taksony swinhoei, leggei i indicus. W Polsce nieliczny ptak lęgowy (w 2007 roku liczba par przekraczała 1600), głównie na Roztoczu. Pierwszy przypadek lęgu odnotowano w 1968 roku. Jej ekspansja zaczęła się w połowie lat 80. i trwa do dziś. W 1996 roku zaobserwowano próby lęgów nad Odrą, a w 1998 roku lęgi na wschodnim Pojezierzu Przednim w Niemczech. Skolonizowała w tym czasie cały kraj, choć w zachodniej Polsce gniazduje tylko w paru miejscach. Na niżu występuje nierównomiernie. Największe lęgowiska znajdują się w dolinie górnej Wisły, na Podlasiu i Lubelszczyźnie.