w średniowiecznej Grecji podobne wieże wznoszono jako prywatne kaplice dla członków elit arystokratycznych. W Stołpiu i na Wysokiej Górce w Chełmie również odnaleziono szkliwione płytki podłogoweA. Buko, "Na pograniczu kultur i ideologii: zespół wieżowy w Stołpiu na ziemi chełmskiej", [w:] Ruthenica , t. VI, 2008, str. 197 .
Legendy W dziele Jakuba Suszy z 1646 roku wymienione są lokalne podania dotyczące wież w Bieławinie i Stołpiu, pochodzące z przełomu XVI i XVII wieku:
Legendy podane przez Jakuba Suszę zostały przytoczone m.in. przez M. Balińskiego i T. Lipińskiego w dziele Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym opisana (1845)M. Baliński, T. Lipiński, Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym opisana, t. II, cz. 2, Samuel Orgelbrand, Warszawa 1845, str. 763-766 . Podanie o tym, że wieże w Bieławinie i Stołpiu są zabytkiem pogańskim, zostało przez nich odrzucone, jednak współczesna literatura naukowa nie wyklucza, że we wczesnym średniowieczu VI–X wiek), przed powstaniem wieży w Bieławinie, źródełko usytuowane u jej podnóża mogło być wykorzystywane przez mieszkającą w tym miejscu ludność słowiańską do celów kultowychU. Ruszkowska, "Chełm-Bieławin.