On sam miał opinię wielkiego medyka, będąc autorem pism o leczeniu dolegliwości, z których wiadomości korzystano przez 3 tysiące lat po jego śmierci.
Panowanie tego władcy w istotnym stopniu wpłynęło na ożywienie zagranicznej polityki państwa, czego wyrazem były m. in. ekspedycje kierowane do Nubii (sięgające aż po współczesne Wadi Halfa), prawdopodobnie też do Libii i na SynajNicholas Grimal: Dzieje starożytnego Egiptu, dz. cyt., s. 59.. W połowie swego panowania Dżer miał podbić kraj Sedżet (położony przypuszczalnie na Synaju lub w Palestynie).
Liczne wzmianki o nim odnoszą się do zapisów na tabliczkach z drewna i kości słoniowej. Jedna z nich ukazuje łodzie płynące w kierunku miast delty Nilu – Sais i Buto (wczesnej stolicy Dolnego Egiptu), inna zaś opisuje składanie ofiar z ludzi.
Według różnych źródeł i ocen rządy jego trwały od 20 do 57 lat. W grobowcu faraona w Umm al-Kaab w starożytnym Abydos odnaleziono szczątki aż 388 poddanych, których miano rytualnie zgładzić, aby służyli mu w życiu przyszłym (tradycję tę wkrótce zarzucono, gdy ofiary ludzkie zastąpiono figurkami uszebti)Jadwiga Lipińska: W cieniu piramid. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, 2003, s. 44..