Zbigniew Władysław Głowienka (ur. 9 września 1951 w Pisarzowicach) – generał broni Wojska Polskiego w stanie spoczynku.
Życiorys Zbigniew Władysław Głowienka urodził się 9 września 1951 w Pisarzowicach. W latach 1969–1973 był podchorążym w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, po ukończeniu której otrzymał promocję oficerską i tytuł zawodowy inżyniera. Na pierwsze stanowisko służbowe skierowano go w 1973 do 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej, gdzie został dowódcą plutonu desantowego w 35 pułku desantowym w Gdańsku. W 1975 został dowódcą kompanii desantowej. W latach 1977–1980 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Po ukończeniu studiów II stopnia był od 1980 do 1982 szefem sztabu – zastępcą dowódcy 35 pułku desantowego. Następnie dowodził 4 pułkiem desantowym w Lęborku, który w 1986 uzyskał miano Przodującego Oddziału Pomorskiego Okręgu Wojskowego.