W kwietniu 1945 przybył do Gdańska w tzw. grupie operacyjnej Ministerstwa Oświaty. Jego zadaniem było zorganizowanie biblioteki oraz uporządkowanie i zabezpieczenie księgozbioru. 10 kwietnia 1945 został mianowany Naczelnikiem Wydziału Kultury i Oświaty oraz dyrektorem Biblioteki Miejskiej (od 1955 jako Biblioteka Gdańska PAN), którym był do roku 1973.

W latach 1948–1958 i 1962–1968 był wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (obecnie Uniwersytet Gdański). W styczniu 1955 otrzymał tytuł docenta.

W latach 1956–1959 pełnił funkcję II wiceprezesa Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, w 1972 został członkiem honorowym towarzystwa. W 1960 został prezesem Towarzystwa Miłośników Gdańska. W latach 1972–1976 przewodniczył Radzie Naukowej Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, w latach 1977–1984 był członkiem tej Rady.

Autor ponad 80 rozpraw i studiów dotyczących dziejów Pomorza oraz Gdańska. Inicjator i twórca wydawanego od 1968 rocznika „Libri Gedanenses”.

Był mężem Marii z domu Trnka (1903–1984). Ojciec matematyka Andrzeja i dr Marii Ryty Pelczar (ur. 1940), w latach 1998–2009 dyrektorki Biblioteki Gdańskiej PAN.

Zmarł w Gdańsku, pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Srebrzysko (rejon II).