Na obrazie Caravaggio przedstawił sześć postaci. Ciało Zbawiciela unoszą św. Jan Apostoł i św. Nikodem, za nimi stoją trzy Marie, Matka Boża, Maria Kleofasowa i Maria Magdalena. Mężczyźni są schyleni i znajdują się w niewygodnych pozycjach. Ich twarze wyrażają wysiłek, szaty są nierównomiernie pofałdowane i w nieładzie. Matka Boża i Maria Magdalena mają schylone głowy i pogrążone są w smutku. Stojąca za nimi Maria Kleofasowa gwałtownie w geście rozpaczy unosi otwarte ręce do góry.
Głębię i przestrzenność sceny podkreślają dwa kolejne elementy obrazu; kamienna płyta, na której stoi przedstawiana grupa skierowana jest w stronę obserwatora. Jej ostry, ukośnie ułożony narożnik zdaje się wystawać z powierzchni płótna i wkraczać w przestrzeń przed nim. Podobny efekt wywołuje ukazany w skrócie perspektywicznym łokieć św. Nikodema.
Monumentalne i pełne ekspresji dzieło Caravaggia zostało dobrze przyjęte przez współczesnych, nawet krytycznie nastawieni do malarza Giovanni Baglione i Gian Pietro Bellori podziwiali jego pracę. Złożenie do grobu kopiował m.in.