Po likwidacji związku został wyznaczony przez wojsko litewskie na swojego dowódcę – pełnił on de facto przez kilka miesięcy funkcję regimentarza. Otrzymał też od króla prawa do starostwa opeskiego. Podczas wyprawy Jana Kazimierza na Moskwę na przełomie 1663 i 1664 został mianował oboźnym wielkim litewskim. Wiązało się to wynagrodzeniem 15000 złotych rocznie i obowiązkami kwatermistrzowskimi w trakcie działań wojennych.
Zasługi polityczno-wojskowe Ciechanowieckiego spotkały się z nagrodami w 1664 w postaci dóbr Berezowo i Topory w woj. połockim otrzymanych w lenno, wsi Deniski i Wisklino w woj. mścisławskim w dożywotniej dzierżawie, a w dwa lata później otrzymał od królowej wsie Stęgwiły (lit. Steigviliai), Bardyszki, Miciuny i Mazany w ekonomii szawelskiej, a także ważne politycznie starostwo sądowe orszańskie. Poseł na sejm wiosenny 1666 rokuPaweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 485..