Inna teoria mówi o podobieństwie używanych na południowych krańcach Chile słów: cuyu – określającego kururo – oraz cuyul – oznaczającego węgiel drzewny, a zatem również upatruje w nazwie gryzonia aluzję do jego barwy.
W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę kururo niebieskawy, nazwę kururo rezerwując nazwę dla rodzaju tych gryzoni.
Występowanie S.cyanus cyanus Molina, 1782 – centralne Chile – od Caldera (27°S) do Curicó (35°S) oraz od poziomu morza do wysokości 1000 m n.p.m. S.cyanus poeppigii, Wagler, 1832 – Andy w centralnym Chile na wysokości 1500–3400 m n.p.m. S.cyanus maulinus Osgood, 1943 – między miastami Cauquenes i Quirihue w regionie Ñuble (najdalej wysunięte na południe Chile skupisko kururo niebieskawego)
Luki w znanej lokalizacji – szczególnie pomiędzy 34°S a 36°S – wynikają raczej z nieudokumentowania występowania niż z faktycznej nieobecności na tym obszarze. thumb|left|Kururo niebieskawy – eksponat Museo Civico di Storia Naturale di Genova, Genua