Od piątej generacji (GeForce FX) głównym kryterium określającym wydajność karty stało się oznaczenie liczbowe, a postfiksy (np. GT, Ti) przyjęły znaczenie drugorzędne. Pierwsza cyfra jest numerem generacji (np. model 7800 należał do siódmej), a kolejna cyfra (inna niż zero) oznacza grupę modeli. Układy z cyframi 1, 2, 3, 4 oraz 5 (np. 720) są przeznaczone na rynek ekonomiczny; cyfry 6 i 7 sygnalizują droższe modele o wyższej wydajności, zaś cyfry 8 i 9 pozycjonują produkt w segmencie najwyższej wydajności.
Modele GeForce 256
Układ wydany w sierpniu 1999 roku. GeForce 256 był jedną z najwydajniejszych kart graficznych w tamtym okresie. Był to pierwszy układ scalony obsługujący technologię Transform and Lighting (T&L), chociaż gry wykorzystujące to rozwiązanie pojawiły się dopiero później. Pierwsze egzemplarze wyposażono w pamięć SDRAM, natomiast późniejsze wersje posiadały pamięć DDR.
GeForce 2
Wydany w kwietniu 2000 roku. Pierwszy model, GeForce 2 GTS, był układem o wysokiej wydajności, konkurującym z produktami takimi jak Radeon firmy ATI oraz Voodoo 5 5500. Później Nvidia wydała wersję budżetową – GeForce 2 MX, która miała zablokowane dwa potoki renderujące (względem czterech w wersji GTS). Seria MX stała się sukcesem rynkowym.