szefem poligrafii Regionalnego Komitetu Strajkowego we Wrocławiu, współtwórcą organizacji Ruch Społeczny Solidarność, redaktorem kilku wydawnictw książkowych i czasopism (Wydawnictwo Kret, miesięczniki „Konkret”, „Nowa Republika”).
W 1989 był jednym z założycieli stowarzyszenia Centrum Demokratyczne i członkiem Komitetu Obywatelskiego we Wrocławiu. Organizował struktury Porozumienia Centrum na Dolnym Śląsku, w latach 1991–1993 z ramienia tej partii zasiadał w Sejmie I kadencji; nie uzyskał reelekcji w 1993. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Akcji Wyborczej Solidarność w województwie poznańskim. Od 1999 stał na czele PC. W 2001 należał do twórców Prawa i Sprawiedliwości, doprowadził do rozwiązania PC. Od powstania PiS do czasu objęcia stanowiska w NBP w 2020 nieprzerwanie pełnił funkcję wiceprezesa partii. Był redaktorem pisma „Nowe Państwo”, a od 1994 do 2002 pełnił funkcję prezesa wydającej to pismo spółki Srebrna. Od 2006 do 2018 wchodził w skład rady Fundacji Wolność i Demokracja. Był także członkiem zarządu fundacji Instytut im. Lecha Kaczyńskiego.