Poprzez dialogi możemy doprowadzić do romansu pomiędzy Bezimiennym a Anną, którego finałem będzie pocałunek tych dwojga. Udręką jej jest właśnie miłość do Bezimiennego, z którą nie może się pogodzić. W Fortecy Żalu uwalnia się z jej jarzma wyznając nieśmiertelnemu swe uczucie. Ignus Mag-piroman. Został skazany na banicję w sferze ognia za próbę spalenia Ula. Został powstrzymany przez połączenie sił wszystkich magów tej dzielnicy. Kara ta, uśmierciłaby normalnego człowieka, jednak Ignus dzięki swej woli życia przetrwał. Mimo to, utracił swą osobowość i oszalał. Został maskotką w barze "Pod gorejącym człekiem". Uwielbia ogień, może nauczyć Bezimiennego zaklęć ognia w zamian za jego organy – rękę, oko – co skutkuje w trwałym ubytku punktów życia. Jego przeszłość powiązana jest z przeszłością Bezimiennego – którego Ignus był uczniem. Tamto wcielenie Bezimiennego było jednym z ostatnich potężnych magów (jak mówi Ignus) i wierzyło, że ogromną wiedzę można nabyć tylko poprzez cierpienie. Ignus wciąż wierzy, że Bezimienny jest tym potężnym magiem, więc mimo cierpień zadanych mu podczas nauki jest mu posłuszny. Jego udręką jest cierpienie jakie zadał mu Bezimienny w przeszłości, a także życie ze świadomością tego czynu. Nie-Sława Tanar'ri, sukkub.