W okresie „wielkiego terroru”, 15 maja 1937 aresztowany przez NKWD. Jego wymuszone zeznania dały pretekst do aresztowania m.in. Tuchaczewskiego. Sądzony przez nadzwyczajne zgromadzenie Sądu Najwyższego ZSRR i skazany 11 czerwca 1937 na śmierć z zarzutu o udział w spisku wojskowym w Armii Czerwonej i przygotowaniu obalenia władzy sowieckiej drogą powstania zbrojnego i klęski ZSRR w nadchodzącej wojnie. Wraz z nim zostało skazanych siedmiu innych wysokich dowódców Armii Czerwonej: Michaił Tuchaczewski, Jona Jakir, Robert Ejdeman, August Kork, Witalij Primakow, Ijeronim Uborewicz, Witowt Putna. Stracony 12 czerwca 1937. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.
Zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR 31 stycznia 1957. Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
Przypisy
Bibliografia Biogram na portalu hrono.ru (ros.) Фельдман Борис Миронович
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Radzieccy wojskowi Kategoria:Komkorowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Pińsku (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1937