18 maja 1992 została mianowana ministrem sprawiedliwości w czwartym gabinecie Helmuta Kohla, pozostała na tym stanowisku również w piątym rządzie tego kanclerza. Opowiadała się przeciw projektom rozszerzenia uprawnień władz państwowych w kwestii podsłuchów. Gdy w przeprowadzonej ankiecie działacze FDP wsparli jednak projekt CDU, 14 grudnia 1995 podała się do dymisji. Zakończyła urzędowanie 17 stycznia 1996, kiedy to zastąpił ją Edzard Schmidt-Jortzig.
Pozostała aktywną parlamentarzystką swojego ugrupowania. W kadencji 2005–2009 pełniła obowiązki wiceprzewodniczącej klubu poselskiego FDP oraz rzecznika ds. prawnych, była również przewodniczącą komisji prawa. Od 2003 do 2010 zasiadała w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Publicznie krytykowała projekt ustaw wielkiej koalicji chadeków i socjaldemokratów z 2007 o gromadzeniu danych osobowych.