16 czerwca 1947 Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie Sr.674/47 pod przewodnictwem ppłk. Jana Hryckowiana skazał go w rozprawie R.S. 1818/47 na podstawie pkt. 7 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. na karę śmierci„Księga najwyższego wymiaru kary” w . Wraz z nim skazany został syn Konrad oraz inni współtowarzysze ze środowiska niepodległościowego. 23 lipca 1947 Najwyższy Sąd Wojskowy utrzymał wyrok w mocy. Prezydent Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Władysława Dybowskiego stracono 31 sierpnia 1947.
2 marca 1993 Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego unieważnił wyrok b. WSR w Warszawie. Jego (jak i jego syna) grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze „Na Łączce”, a rzeczywiste miejsca ich pochówków nie są znane.
Odznaczenia Krzyż Walecznych Medal Niepodległości
Przypisy
Bibliografia , zob też
AIPN, Teczki więźniów 1947, Dybowski Władysław AWL, WSR w Warszawie, 118/91/3871–3974 W. Bartoszewski, Syndykat zbrodni... s. 24