Milicja Ludowa Polskiej Partii Socjalistycznej (Milicja Ludowa PPS) – wojskowa organizacja Polskiej Partii Socjalistycznej działająca od listopada do grudnia 1918.
Organizacja powstała na bazie rezerw milicyjnych Pogotowia Bojowego Polskiej Partii Socjalistycznej. Pierwsze oddziały powstały na terenie okupacji austriackiej Królestwa Polskiego.
Pierwsze oddziały Milicji utworzono 1 listopada 1918 r. po rozbrojeniu okupantów i opanowaniu przez POW i Pogotowie Bojowe PPS Radomia. Oddziały te rozbroiły w Kozienicach oddział Polskiej Siły Zbrojnej mający przywrócić porządek w Radomiu.
3 listopada zorganizowano Milicję Ludową PPS w Wierzbniku, zaś 6 listopada powstały oddziały w Lublinie. Osobną Milicję Ludową formowała nowo powstała Rada Delegatów Robotniczych, która jednak włączyła się do milicji PPS. Osobną Milicję Ludową jako formację policyjną, usiłował również utworzyć Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego. Komendantem Milicji Ludowej PPS w Lublinie był Stefan Kirtiklis Sewer, zaś szefem wydziału śledczego Marian Buczek Szturmer.
W następnych dniach oddziały Milicji Ludowej PPS powstały w Dąbrowie Górniczej (7 listopada), Częstochowie (10 listopada), Grodźcu (11 listopada), Pabianicach (12 listopada), Warszawie (13 listopada), Łodzi (13 listopada) i Płocku (14 listopada).