Nazwę polską mleczaj piekący podał Władysław Wojewoda w 2003 r., Alina Skirgiełło w 1998 r. opisała ten gatunek pod nazwą mleczaj bertyloński. W 2011 gatunek przeniesiony jednak został do rodzaju Lactifluus, obydwie nazwy polskie stały się więc niespójne z nazwą naukową. W 2021 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego, uznając przeniesienie do rodzaju Lactifluus, zarekomendowała używanie nazwy „mleczajowiec piekący”.
Morfologia Kapelusz Koloru białego. Wielkość od 10 do 20 cm. Na powierzchni delikatny filc. Często pojawiają się na nim jasnopomarańczowe plamy. Trzon Koloru białego. Masywny, krępy, gruby. Od 30–80 mm długości. Po uciśnięciu pojawiają się pomarańczowe plamy. Blaszki Rzadko rozmieszczone, ale długie. Wysyp zarodników Biały do białawego. Zarodniki jajowate.
Występowanie Latem i jesienią (sierpień-październik) w lasach liściastych i mieszanych. Zazwyczaj pod brzozami, lubi gleby wapienne.
Znaczenie Grzyb mikoryzowy. Grzyb ten nie jest trujący, lecz ze względu na bardzo palący smak jest uważany za niejadalny.