5 Gwardyjska Armia Pancerna () – związek operacyjny Armii Czerwonej, a następne Armii Radzieckiej, istniejący w latach 1943–1992.
Historia Rozkazem Naczelnego Wodza z 22 lutego 1943 r. rozpoczęto formowanie armii pancernej pod dowództwem gen. por. wojsk pancernych Pawła Rotmistrowa, która miano gwardyjskiej otrzymała od samego początku swojego istnienia. Walcząc z armią niemiecką na łuku kurskim straciła 14 tys. żołnierzy i 427 czołgów i dział pancernych. W 1944 roku 5 Gwardyjska Armia Pancerna miała na wyposażeniu 52 niszczyciele M10 Wolverine. Niszczycieli tych używał 1223 Pułk Artylerii Samobieżnej z 29 Korpusu Pancernego. Na front wschodni trafiły w ramach programu Lead-Lease.
Dowódcy armii marszałek wojsk pancernych ZSRR Pawieł Rotmistrow (luty 1943 r. – sierpień 1944 r.); gen. por. wojsk pancernych M. D. Sołomatin (sierpień 1944 r.); gen. płk wojsk pancernych W. T. Wolski (sierpień 1944 r. – marzec 1945 r.); gen. mjr. wojsk pancernych Michaił Sinienko (16 marzec – maj 1945 r.)