Nowsze wersje specyfikacji opisują między innymi użycie technologii HSDPA i HSUPA, uwzględniona jest także współpraca systemów wykorzystujących interfejs radiowy WCDMA z sieciami komórkowymi budowanymi w standardach GSM i LTE.
Europa W przemyśle telekomunikacyjnym okres od rozpoczęcia prac w laboratoriach do wdrożenia danej technologii w komercyjnie działających systemach trwa zazwyczaj wiele lat, dlatego prace badawczo rozwojowe oraz integrowanie nowych rozwiązań z istniejącymi sieciami są procesem ciągłym. Gdy w 1988 roku Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) opublikował pierwsze specyfikacje systemu GSM, uruchomił też projekt RACE I (Research of Advanced Communication Technologies in Europe), w którym rozpoczęto prace nad telefonią trzeciej generacji. W latach 1992–95 w projekcie RACE II skupiono się na interfejsie radiowym w systemach 3G, w szczególności na wykorzystaniu technologii CDMA i TDMA jako metod dostępu. Te badania miały wpływ na inne projekty, między innymi na FRAMES (Future Radio wideband Multiply Access System), inicjatywę uruchomioną pod koniec 1995 roku przez firmy Nokia, Siemens, Ericsson, France Telecom oraz kilka europejskich uniwersytetów. Efektem prac prowadzonych w tym projekcie był między innymi tryb dostępu do sieci radiowej nazywany wideband CDMA.