Lijewski, Mikułowski i Wyrzykowski według głównych motywów ruchu turystycznego wyróżniają walory: wypoczynkowe, służące regeneracji sił fizycznych i psychicznych, obszary wolne od zanieczyszczeń o czystym powietrzu, niskiej urbanizacji, dobrym klimacie; teren ten może też posiadać warunki do czynnego wypoczynku, a także walory lecznicze, krajoznawcze, będące przedmiotem zainteresowań poznawczych: walory naturalne (przyrodnicze), ukształtowane bez ingerencji człowieka, walory antropogeniczne: dobra kultury, zabytki architektury, budownictwa, muzea, imprezy kulturalne.
Walory turystyczne można również podzielić ze względu na punkt położenia: punktowe (np. dany obiekt, miasto), powierzchniowo (np. obszar parków narodowych), liniowo (np. trasa szlaków turystycznych).
Walory krajoznawcze Walory krajoznawcze są przedmiotem zainteresowań poznawczych turysty. Obejmują one elementy kultury materialnej i duchowej (zabytki, folklor, obiekty kultury narodowej) oraz osobliwości przyrody (parki zabytkowe, jaskinie, źródła, wodospady, ogrody botaniczne i zoologiczne).