Zastosowanie Już w starożytności właśnie budowę warstwową onyksu najczęściej wykorzystywano do rzeźbienia gemm. Rzeźby wypukłe określano jako kamee, natomiast wklęsłe jako intaglio oraz pieczęci. Najchętniej stosowano kamienie dwuwarstwowe o kontrastujących barwach, co pozwalało uzyskać wyraźny efekt plastyczny. O wartości wyrobów decydował przede wszystkim kunszt artysty, a nie sam materiał. Współcześnie wykonuje się z niego miniaturowe rzeźby i intaglia, szlifuje w formie paciorków. Jest doskonałym materiałem do inkrustacji. Stanowi kamień kolekcjonerski, jubilerski i ozdobny.
Odmiany onyksu Onyks arabski – inna zwyczajowa nazwa onyksu właściwego, znany też pod nazwą onyks czarny lub chalcedonowy. Były to kamienie o naprzemiennych czarnych i białych warstwach. Nazwa wiązała się z ich występowaniem na obszarach Egiptu i Libii
Niekwarcowe skały nazywane onyksem W kamieniarstwie pod nazwą onyks rozumie się także laminowane skały wapienne zbudowane prawie wyłącznie z przezroczystego sparytu (aragonitu lub kalcytu), bez istotnych domieszek składników ziarnistych.