Prace zakończono na etapie wybudowania jednego samolot, który nie był dalej rozwijany. Można go oglądać w Kakamigahara Aerospace Science Museum.
Konstrukcja Asuka jest czterosilnikowym, całkowicie metalowym górnopłatem, w którym w celu nadania mu cech krótkiego startu i lądowania zastosowano zasadę USB (Upper-Surface Blowing), polegającą na nadmuchu powietrza (w tym przypadku z silników) na górną powierzchnie płata. Podobne rozwiązanie zastosowano w amerykańskim samolocie STOL Boeing YC-14. Wykorzystano również sterowanie warstwą przyścienną powietrza opływającego płat na krawędzi natarcia skrzydła i na lotkach. Dwudźwigarowe, wolnonośne skrzydła zbudowane ze stopów aluminium, skośne o ujemnym wzniosie wynoszącym -5°30' w części zewnętrznej (na zewnątrz silników) z sześcioma integralnymi zbiornikami paliwa o pojemności 15 414 dm³. Płat w części przykadłubowej pokryty jest kompozytem z włókna szklanego i poliamidu. Klapy umieszczone za silnikami oraz wszystkie elementy mechanizacji skrzydła, pracujące w strumieniu gorącego powietrza z silników wykonane są z tytanu, stopów aluminium i poliamid zbrojonego włóknem szklanym. Dodatkowe powierzchnie sterowe to czteroszczelinowe klapy wzięte z samolotu C-1, umieszczone poza strumieniem gazów z silnika, lotki oraz sloty na krawędzi natarcia.