Mistrzem archipelagu został, po raz siódmy w swojej historii, klub B36 Tórshavn, który w poprzednim sezonie zajmował miejsce czwarte. Na drugim miejscu ulokował się HB Tórshavn, który wzrósł o jedno miejsce względem poprzedniego sezonu. Na trzecim miejscu znalazł się poprzedni mistrz archipelagu GÍ Gøta, a na czwartym, z piątego, VB Vágur. Piąte miejsce zajął KÍ Klaksvík, który odnotował największy spadek ze wszystkich klubów – o trzy pozycje. Szóstą pozycję zajął nowo awansowany NSÍ Runavík, siódmą, z szóstej, ÍF Fuglafjørður, a ósmą, z siódmej, B68 Toftir. Dwa spadkowe miejsca zajęły kolejno zespoły: FS Vágar (poprzednio również na dziewiątej pozycji) oraz B71 Sandoy (poprzednio na pozycji ósmej).
Królem strzelców Wysp Owczych został gracz HB Tórshavn, który reprezentował również archipelag na arenie międzynarodowej, Uni Arge, z dorobkiem 24 goli. Jest to rekord strzelonych bramek w 1. deild Wysp Owczych, który Uni Arge dzieli z Sunim Fridim Johannesenem (B68 Toftir, sezon 1995).
W sezonie tym przyznawano już trzy punkty za zwycięstwo. Była to dość nowa wtedy zasada na Wyspach Owczych, gdzie do sezonu 1995 obowiązywał system dwóch punktów za wygraną. Zawodnicy strzelili w sumie 349 bramek (ok. 3,9 gola/mecz).