W maju 1918 uczestniczył w tłumieniu powstawania anarchistów w Samarze, a następnie w 1919, w składzie 1. samarskiego oddziału komunistycznego brał udział w walkach pod Syzraniem, Samarą, Melekesem i Symbirskiem przeciw wojskom Korpusu Czechosłowackiego i kozakom uralskim. Od maja 1920 dowódca plutonu na Froncie Zachodnim, członek specjalnego trybunału wojskowego, komisarz polityczny pułku.
Służba w Azji Środkowej Po zakończeniu wojny domowej rozpoczął służbę w Azji Środkowej, dowodził kolejno: szwadronem kawalerii, pułkiem, a następnie brygadą 11 Dywizji Kawalerii 1. Armii Konnej RKKA.
Wiosną 1922 rozpoczął służbę w Turkiestanie, gdzie jego dywizja została przeniesiona do walki z Basmactwem. We wrześniu 1922 został mianowany dowódcą połączonych oddziałów 2 Brygady 11 Dywizji Kawalerii, wchodzącej w skład 13 Korpusu Strzeleckiego, specjalnie utworzonego dla walki basmaczami.
W 1926 i 1931 ukończył kursy doskonalące oficerów RKKA im. marsz. Borysa Szaposznikowa (KUKS „Wystrzał”). W 1929 dowódca 2 Turkmeńskiego Pułku Kawalerii, a w latach 1931–1932 dowódca 1 Turkmeńskiej Dywizji Górskiej. W latach 1932–1940 komendant Wyższej Szkoły Wojskowej im. Włodzimierza Iljicza Lenina w Taszkencie.