German I, gr. Γερμανός [Germanus] (ur. ok. 634, zm. 733 w posiadłości Planion) – pisarz, teolog, biskup i patriarcha Konstantynopola w latach 715–730, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego oraz prawosławnego.
Życiorys Był synem senatora Justyniana. Uczestniczył w soborze konstantynopolitańskim (680–681). Będąc biskupem Kyziku, opowiedział się (w 712) za monoteletyzmem. Jednak już po objęciu urzędu patriarszego w 715 potępił ten pogląd. Został usunięty ze stanowiska przez cesarza Leona III za przychylność wobec kultu obrazów. Zmarł w wieku ok. 100 lat w domu rodzinnym Planion. Pochowany został w kościele Chora w Konstantynopolu (dzisiejszy Stambuł).
Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 12 maja (za Martyrologium rzymskim).
Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego wspominają świętego patriarchę: Cerkiew prawosławna – 12/25 maja, tj. 25 maja według kalendarza gregoriańskiego, Kościół ormiański – 10/23 maja, tj. 23 maja.
Dzieła Niektóre dzieła: List do Armeńczyków (Epistula ad Armenos) O kresie życia (De vitae termino) O herezjach i synodach (De haeresibus et synodis) trzy Homilie o Zaśnięciu Najświętszej Maryi Panny (De dormitione Beate Mariae Virginis)