Jan Kazimierz Paszkiewicz (rus. Ян Казимер Пашъкевич), żył w pierwszej połowie XVII wieku (dokładna data urodzin nie jest znana, zm. w końcu 1635 lub na początku 1636Віталь Галубовіч. Матэрыялы па гісторыі скарбу ВКЛ у кнігах запісаў за перыяд праўлення Уладзіслава IV Вазы // Białoruskie Zeszyty Historyczne : Беларускі гістарычны зборнік. — Białystok: Białoruskie Towarzystwo Historyczne, 2002. — nr 17. — str. 73—87.) – Rusin, szlachcic słucki herbu Radwan, wyznawca kalwinizmu. Sługa Kancelarii Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Na temat jego życia zachowało się niewiele informacji. Jedną z nich jest ta, że 18 sierpnia 1631 za zasługi w pracy dla kancelarii otrzymał od króla przywilej nominacyjny na dworzanina skarbowego i zapis w wysokości 160 złotych płatnych po śmierci Samuela Branickiego.
Twórczość
Głównie znany z autorstwa wiersza Polska kwitnie łaciną..., który napisał własną ręką 22 sierpnia 1621 w języku staroruskim na stronie 28 rękopisu Statutu Wielkiego Księstwa Litewskiego z roku 1529 (pierwsza publikacja wiersza drukiem pochodzi z roku 1842): 300px|mały|Strona 28 I Statutu Litewskiego z roku 1529 z autografem wiersza.
tekst w języku staroruskim: