Członek rodziny książęcej Matka księcia Rainiera była jedynym dzieckiem następcy tronu, księcia Ludwika, a jednocześnie jego nieślubnym dzieckiem, dlatego nosiła nazwisko matki (Louvet), poza tym nie miała praw do dziedziczenia monakijskiego tronu po dziadku i ojcu. Panujący książę Albert I nie zgadzał się na ślub syna z matką jego córki. Książę Ludwik adoptował dziewczynę i uczynił ją swoją sukcesorką. Gdyby nie posiadał żadnego legalnego potomka, monakijski tron zostałby przejęty przez jego niemieckich kuzynów z dynastii Wirtemberskiej, książąt Urach. Charlotte od 1918 oficjalnie należała do monakijskiej rodziny książęcej. Na jej męża wybrano francuskiego arystokratę, hrabiego Pierre’a de Polignaca, który przyjął nazwisko żony. Para miała dwoje dzieci, które zapewniły dalszą sukcesję tronu wśród dynastii Grimaldich.
Książę Rainier od początku wychowywany był na przyszłego władcę, bo choć był młodszy od swojej siostry, to – zgodnie z prawem primogenitury – jemu miał przypaść tron po matce. Wkrótce po jego narodzinach stosunki pomiędzy księżną Charlotte i księciem Pierre’em uległy znacznemu pogorszeniu. Matka wdawała się w kolejne romanse, a ojciec posądzany był o homoseksualizm.