found footage), które sugerują, że przedstawione wydarzenia miały miejsce naprawdę, a ich autorzy zaginęli lub zginęli.
Źródłem napięcia jest tu niedoskonałość techniczna: rozedrgana kamera, niska jakość obrazu, ograniczone pole widzenia oraz naturalne reakcje bohaterów na zagrożenie. W przeciwieństwie do wersji komediowej, dysonans poznawczy u widza ma budzić wątpliwość, czy oglądany materiał nie jest autentycznym zapisem tragedii, co potęguje grozę poprzez zatarcie granicy między fikcją a rzeczywistością.
Mokument dramatyczny i polityczny Ta forma wykorzystuje estetykę dokumentu do poruszania istotnych problemów społecznych, historycznych lub politycznych. Zamiast humoru czy grozy, twórcy stawiają na realizm psychologiczny i surową formę przekazu. Często opowiada o fikcyjnych wydarzeniach w taki sposób, jakby były one częścią powszechnie znanej historii (np. alternatywne wizje świata).
Głównym celem jest tu skłonienie widza do refleksji nad łatwością manipulacji obrazem i informacją. Wykorzystanie autentycznych formatów telewizyjnych – takich jak debaty, serwisy informacyjne czy wypowiedzi ekspertów – służy uwiarygodnieniu postawionej tezy.