Szybkie tempo zmian prowadzi do konieczności dostosowywania się do nich. Podobnie jak emigranci musieli dostosowywać się do nowych miejsc, tak współcześnie jednostki stają się emigrantami w czasie i muszą dostosowywać się do warunków nowej epoki. Mead postulowała porzucenie typowych dla posfiguratynej kultury metod wychowania oraz potrzebę odkrycia sposobów przekazywania wiedzy i uczenia się, które miałyby być istotne w kulturze prefiguratywnej, m.in. tworzenie otwartych systemów koncentrujących się na przyszłości.
Na początku XXI wieku wskazuje się, że kultura prefiguratywna jest już rzeczywistością, a nie postulatem, na co wpływ miał rozwój techniki, a w szczególności technologii informatycznej, która pozwalała na szybki przepływ wiedzy. Rozmowy na tematy społeczne i moralne przestały być krępujące, ponieważ wiedza o nich stała się powszechna. Dorośli częściej z ufnością wsłuchują się w propozycje dzieci, a akceptowanie doradzania ze strony młodszego pokolenia nie jest przez nich traktowane jako utrata autorytetu rodzicielskiego. Przyjmuje się, że nieformalna odwrócona edukacja może być bardziej skuteczna w relacjach dzieci z ich dziadkami i babciami ze względu na ich większą cierpliwość, czemu sprzyjać może odtwarzanie rodzin wielopokoleniowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Psychologia społeczna Kategoria:Rodzaje kultur