Podczas projektowania północnej strefy biznesowej założono, że jego centrum będzie stanowić kompleks drapaczy chmur połączonych z sobą i spiętych z węzłem komunikacyjnym drogowo-kolejowym. Kompleks miał się nazywać „Centrum Pokoju”. Konkurs na projekt wygrał architekt Eli Attia. Władze miejskie umożliwiły wykup gruntów po korzystnej cenie i w 1996 rozpoczęto prace budowlane. Był to największy i najdroższy projekt budowlany, jaki kiedykolwiek zrealizowano w Izraelu. Koszt budowy wyniósł 350 milionów dolarów.
W trakcie budowy deweloper David Azrieli postanowił zmienić projekt, decydując się na budowę dużo wyższych wieżowców niż to pierwotnie zakładano. Doszło wówczas do serii sporów prawnych, w których architekt Eli Attia usiłował zablokować całą budowę. Azrieli zmienił wówczas po raz kolejny projekt, którego wykończeniem zajęło się biuro architektów Moore Yasky Sivan – MYS Architects.
Każdy z drapaczy chmur ma inny kształt geometryczny – walec, graniastosłup trójkątny i prostopadłościan. Budowę dwóch pierwszych ukończono w 1999, natomiast trzeci oddano do eksploatacji w 2007 (jego budowa w latach 1998-2006 była wstrzymana). Wieżowcom nadano wspólną nazwę od nazwiska dewelopera, Davida Azrieli.
Polityka
W Centrum Azrieli mieści się ambasada Tajwanu.