Na liście tej zdefiniowane są trzy kategorie obejmujące gatunki lub podgatunki zagrożone wyginięciem: gatunek lub podgatunek narażony (VU), gatunek zagrożony (w wąskim znaczeniu; EN) i gatunek lub podgatunek krytycznie zagrożony (CR).
Szczegółowe kryteria i precyzyjna metodyka klasyfikacji do kategorii zagrożenia opracowana przez IUCN spowodowała, że te same, ujednolicone kryteria stosowane są coraz powszechniej na całym świecie. Ubocznym, niepożądanym skutkiem umieszczania gatunków na listach gatunków zagrożonych jest wzrost ich wartości handlowej i większe zainteresowanie ze strony kłusowników i kolekcjonerów.
„Gatunek zagrożony” jako kategoria zagrożenia Termin „gatunek zagrożony” ( – EN) stanowi jedną z kategorii w klasyfikacji gatunków zagrożonych opublikowanych przez IUCN i przyjmowanym powszechnie do stosowania w różnej rangi i różnego zasięgu Czerwonych Księgach i Listach. Kategoria ta obejmuje gatunki, wobec których stwierdzono wysokie ryzyko wymarcia w warunkach naturalnych i które spełniają przynajmniej jedno ze ściśle zdefiniowanych kryteriów odnoszących się do zasięgu, liczebności i dynamiki populacji.
Kryteria kwalifikujące do kategorii gatunku zagrożonego (EN – endangered)
A. Redukcja populacji w jednej z następujących form: