Ehu Dayi (chiń. 鵝湖大義, pinyin Éhú Dàyí; kor. 아호대의 Aho Taewi; jap. Gako Taigi; wiet. Nga Hồ Đại Nghĩa; ur. 746, zm. 25 lutego 818) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, uczeń mistrza Mazu Daoyi.
Życiorys Pochodził z Xujiang w Quzhou (dzisiejszy Jiangshan w prow. Zhejiang). Rodzina nosiła nazwisko Xu i była pochodzenia koreańskiego.
Jako młody chłopiec wstąpił do klasztoru i w wieku 20 lat przyjął mnisie wskazania. W tym okresie interesował się zarówno winają, jak i chanem. Około 770 r., a więc tuż po swojej ordynacji mnisiej, dołączył do wspólnoty chan prowadzonej przez mistrza Mazu w klasztorze Kaiyuan.
Po otrzymaniu przekazu Dharmy od mistrza, Dayi przeniósł się na górę Ehu, położoną w zachodniej części Jiangxi. Stało się to w erze Dali (766-779). Do tego czasu góra ta nie miała żadnych związków z chanem ani z inną tradycją buddyjską. Dayi był więc pierwszym mnichem, który założył tam klasztor (chiń. kaishan – dosłownie „otwarcie góry”). Gdy osiedlił się na górze zgromadził sporą mnisią społeczność.