Wzorów wczesnej twórczości Koleniča należy szukać przede wszystkim w poezji beat generation, Charlesa Bukowskiego, ale także w dziełach, biografiach i legendach francuskich “poetów przeklętych”. Z inną stylizacją mamy do czynienia w Czarownych zabawach arystokracji (nad tą książką unosi się duch poezji Ezry Pounda, echa jego wierszy słychać w wielu z zawartych w niej utworów). Tutaj podmiot to zblazowany arystokrata ducha, erudyta, hedonista, intelektualista, przerafinowany i z lekka wszystkim znudzony ironista. Kolejny tom, Rozkosze anarchii, Kolenič stylizuje na maksymalnie szczerą, epatującą fizjologią, brzydotą, dekadenckimi nastrojami, myślami samobójczymi, dezynwolturą, ekshibicjonizmem i pewną naiwnością wypowiedź o sobie.
Recepcja polska Jego wiersze przekładał na polski Leszek Engelking. Duży blok poezji znalazł się w antologii Oko za ząb. Trzej współcześni poeci słowaccy. Proza Koleniča dotąd nie znalazła polskiego tłumacza.
Literatura Leszek Engelking, Posłowie [do:] Oleg Pastier, Karol Chmel, Ivan Kolenič, Oko za ząb. Trzej współcześni poeci słowaccy, Sejny 2006 Pogranicze mz [Miroslav Zelinský], [hasło] Kolenič, Ivan. (W:) Slovník slovenských spisovatelů, Praha 1999
Kolenič, Ivan Kolenič, Ivan Kolenič, Ivan