Ciało zmarłego, umyte i ubrane, owija się w tkaninę, bez używania trumien, składa się do grobu ziemnego. Zasypany grób rzadko pokrywa się dodatkowymi ozdobami, poza cienką, kamienną płytą z wyrytym imieniem i nazwiskiem zmarłego. Często pomija się daty urodzenia i śmierci. Niekiedy opisuje się okoliczności śmierci.
Pogrzeb świecki Pogrzeb osób niewierzących jest nazywany pogrzebem świeckim. Podczas planowania tego rodzaju uroczystości dysponuje się większą elastycznością. Zamiast księdza jest ona prowadzona przez mistrza ceremonii. Przykładami znanych osób, które zdecydowały się na pogrzeb świecki są Zbigniew Religa, Wisława Szymborska, Kora, Albert Einstein. Na pogrzeb świecki mogą też zdecydować się osoby wierzące, którym nie odpowiada tradycyjna uroczystość religijna.
Pogrzeb w Tybecie
Część ludności Tybetu rozstaje się ze swoimi zmarłymi czyniąc ich ciała pokarmem dla żyjących tam sępów. Nagie ciało zmarłego układane jest na specjalnym miejscu, położonym poza osiedlami. Rodzina i uczestnicy tej formy pogrzebu w pewnej odległości czekają tak długo, aż ptaki pożrą miękkie tkanki zwłok. Gdy pozostają kości, grabarz miażdży kości do postaci, którą sępy mogą również zjeść.