Jednak ograniczenia finansowe i materiałowe skłoniły niemieckie władze kolejowe do zrezygnowania z tej koncepcji. Ograniczono się do budowy 5 przęseł o długości 100 m ponad korytem Wisły, zaś nad terenem zalewowym od strony Ostromecka postanowiono wybudować 13 mniejszych przęseł o rozpiętości 62 m. Wykonanie konstrukcji stalowej zlecono hucie w Oberhausen (5 przęseł rzecznych) oraz firmie Harkot z Duisburga (13 przęseł zalewowych). 1 listopada 1893 r. oddano do użytku część kolejową mostu umożliwiając tym samym połączenie kolejowe z Bydgoszczy przez Fordon do Unisławia i Chełmży. Część drogowa mostu została udostępniona dwa tygodnie później – 15 listopada. Uroczystego otwarcia mostu dokonał osobiście cesarz Niemiec Wilhelm IIGościł wówczas w ostromeckiej rezydencji – pałacu nowym Schönbornów, gdzie częstowano go znaną od 1894 r. wodą mineralną Marien-Quelle ze źródła Marii, które wytrysnęło ze zbocza doliny Wisły w czasie kopania gliny dla nowo zbudowanej cegielni – Zdzisław Raszeja. Ostromecko i okolice. Wydawnictwo Margrafsen. Bydgoszcz 2002. ..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Most fordoński im. Rudolfa Modrzejewskiego w Bydgoszczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.