był to jeden z pierwszych tego typu domów w powiecie płockim. W latach 50. Mirecki włączył się aktywnie w akcję „Oświaty dla dorosłych”, organizując w Rogozinie kursy dla analfabetów. Przewodniczył Gminnemu Komitetowi Budowy Szkół na 1000-lecie Państwa Polskiego. Zorganizował gminną spółdzielnię „Samopomoc Chłopska”. Udzielał się w życiu politycznym Rogozina, był współzałożycielem miejscowego koła Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, radnym Gminnej Rady Narodowej, przewodniczącym Komisji Oświaty tej Rady.

W Rogozinie Mirecki założył również ognisko Związku Nauczycielstwa Polskiego, któremu prezesował do 1968. W tymże roku wraz z końcem lipca odszedł na emeryturę. Również w stanie spoczynku pozostał działaczem związkowym, czynnym w ognisku nauczycieli emerytowanych przy oddziale ZNP w Płocku. Był wielokrotnie honorowany odznaczeniami państwowymi i resortowymi oraz wyróżnieniami. Zmarł 1 grudnia 1984 w Radzanowie.

Bibliografia Andrzej Jerzy Papierowski, Jerzy Stefański, Płocczanie znani i nieznani. Słownik biograficzny, Książnica Płocka, Płock