Po śmierci ojca w 1712 r. odziedziczył tytuł 2. hrabiego Godolphin i zasiadł w Izbie Lordów. W latach 1715–1739 był Lordem Namiestnikiem Oxfordshire. W 1716 r. został lordem of the Bedchamber króla Jerzego I, a w 1718 r. wielkim stewardem Banbury. 26 maja 1723 r. został powołany do Tajnej Rady. W 1728 r. został wielkim stewardem Woodstock i gubernatorem wysp Scilly.
W 1735 r. otrzymał tytuł barona Godolphin of Helston z prawem dziedziczenia przez krewnych w linii bocznej. Podczas nieobecności w króla w 1723, 1725 i 1727 r. był jednym z lordów sprawiedliwości Królestwa. W latach 1735–1740 był lordem tajnej pieczęci. Kontrolował również zgniły okręg wyborczy Helston. W zamian za poparcie dla swoich kandydatów Godolphin odrestaurował kościół w Helston (1763) oraz płacił raty i podatki za wszystkich wyborców w okręgu. W 1739 r. był jednym ze współzałożycieli Foundling Hospital.
Jak sam twierdził przeczytał w życiu dwie książki – History of my own Time Burneta i Apology Colleya. Zmarł w 1766 r. Został pochowany 25 stycznia w kościele w Kensington. W braku męskich potomków wygasł tytuł hrabiego Godolphin. Tytuł barona odziedziczył jego kuzyn, Francis.