Stefan Głogowski ps. „Józef” (ur. 24 grudnia 1910 w Dortmundzie, zm. 6 lutego 1948 w Warszawie) – kapitan AK.
Życiorys Okres przedwojenny Syn Walentego i Franciszki z Napierałów. W 1922 przyjechał z rodzicami do Polski, w 1931 ukończył Liceum im. Juliusza Słowackiego w Kowlu, a w 1934 Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu i rozpoczął służbę jako ppor. w 27 pułku artylerii lekkiej we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1937 awansowany do stopnia porucznika, przeniesiony do dywizjonu pomiarów artylerii w Wesołej pod Warszawą.
Okres wojny W kampanii wrześniowej 1939 dowódca plutonu topograficzno-ogniowego 27 pal, włączonego następnie do SGO „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga. Po kapitulacji zbiegł z transportu jenieckiego. W Radomiu wstąpił do ZWZ jako oficer wywiadu, w obawie przed dekonspiracją przeniósł się do Niemojewic koło Warki. W 1943 pod ps. „Józef” komendant Ośrodka w Grójcu Obwodu „Głuszec” AK (pow. Grójec) i oficer przyjmujący zrzuty. 11 listopada 1943 rozkazem KG AK awansowany do stopnia kpt. 27 marca 1944 uczestniczył w akcji odbicia więźniów z siedziby Gestapo w Grójcu. W marcu 1945 dowódca oddziału ROAK. W maju 1945 wykonał egzekucję na szefie PUBP w Warce, a w czerwcu tego roku na szefie PUBP w Grójcu Ładysławie Inowolskim. 22 listopada 1945 jego oddział zaatakował siedzibę PUBP w Grójcu.