Natychmiast po przybyciu w rejon misji polski kontyngent (PJW KFOR – POLBAT) przejął odpowiedzialność za przydzieloną strefę. Jego zadania polegały na: zapewnieniu bezpieczeństwa cywilom i siłom międzynarodowym demilitaryzacji podporządkowanego rejonu, patrolowaniu granicy i utrzymywaniu punktów granicznych, wsparciu pomocy humanitarnej.
Polski batalion był stopniowo wzmacniany: 18 września litewskim plutonem piechoty, 27 listopada ukraińską 37 samodzielną kompanią, zespołem specjalnym 1 Batalionu 10th Special Forces Group (z Böblingen koło Stuttgartu).
POLUKRBAT W lipcu 1999 ze strony ukraińskiego ministerstwa obrony wyszła inicjatywa zaangażowania w KFOR wspólnej jednostki wojskowej Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych (POLUKRBAT). Stosowne porozumienie techniczne między resortami obrony zostało wypracowane w trakcie spotkania w Jaworowie 25-26 kwietnia 2000 i podpisane 9 czerwca 2000. POLUKRBAT został przetransportowany do Kosowa od 28 czerwca do 15 lipca 2000, przejmując zadania i strefę odpowiedzialności od POLBAT-u. Batalion liczył ok. 850-900 żołnierzy z Polski, Ukrainy i Litwy (pluton w polskiej kompanii).